Vandaag ging de route van Ille-sur-Tet via de grens bij Las Illas en Boadella d'Emporia naar de camping in Fornells de la Selva, zo'n 10km onder Girona en tevens de eigenlijke eindbestemming van deze reis.

De laatste etappe ging door het laatste deel van de Pyreneeën met de grens boven op de top van een berg. De beklimmingen waren niet hoog, tot maar 700m maar door de hitte toch erg zwaar.

Zodra je Spanje inrijdt, wordt het stil. Het eerste deel is uitgestorven en kaal en eigenlijk wordt het pas weer leuk  na Garrigàs. Vanaf daar kreeg ik uitzicht op het kasteel bij l' Estartit, waar in de buurt ik in mijn jeugd jarenlang fijne vakanties heb beleefd. Dan zaten we 2 dagen in de smoorhitte in de auto om er te komen. Hier fietste ik nu. Een heel apart maar machtig gevoel.

Het laatste stuk betrof wederom een beklimming, nu naar bijna 400m.

Niet dat de weg verder vlak is hoor, het gaat hier de hele dag op en neer en kan je rustig vergelijken met de hele dag de lekbrug op en neer fietsen.   Het sloopt je werkelijk.

Eenmaal in Cassà-de-la-Selva aangekomen, blijkt de camping een stuk verder weg dan op de kaart aangegeven. Op de plek waar de camping is ingetekend, staat werkelijk een industrieterrein. Gelukkig wisten een jongen en een meisje die ik tegenkwam me te vertellen waar de camping ongeveer moest zitten. Bij aankomst na 161km was het inmiddels donker en 22.00 uur geweest. (ik ben rond 8.30 uur vertrokken deze ochtend).

Ik werd met een biertje ontvangen dus daarover niets te klagen. Maar verder is het hier maar een smeerboel. Daarnaast wordt er vreselijke klassieke muziek in het badhok gedraaid dat je over de hele camping hoort.

Vannacht heb ik mijn tent 50m verplaatst om van de ergste herrie af te zijn.

Het is nu 7.40 uur in de ochtend (dag 14) en ik heb mijn fietskleding al aan. Hier ga ik zo snel mogelijk vandaan.

De route vanaf Maarssen bedraagt 1963km exact. Haal daar de afstand tot Eindhoven, 122km vanaf en je weet wat ik in 12,5 dagen gefietst heb. Een respectabele afstand vind ik zelf. Ik ben tevreden. Nu alleen nog even een nette, goede slaapplaats vinden.

Marnix

Vandaag ging de tocht van Vias naar Ille sur Tet, over een afstand van 153km.

Na een rumoerige nacht, dit keer niet door de jeugd maar door een gezin dat achter mij stond en het nodig vond om 's nachts met de auto te gaan rijden en om 4.00 uur nog keihard te praten op hun veranda ben ik om 8.50 uur vertrokken. Het eerste deel tot aan Beziers ging langs het Canal du Midi, een kanaal dat over een lengte van 240km de Atlantische oceaan met de Middellandse Zee verbindt en waaraan ze in 1660 zijn begonnen en dat voltooid is in 1680. Een beetje saai stuk, langs de Vecht fietsen is niet minder mooi.

In Beziers loopt het kanaal via een aquaduct over rivier de Orb en dat is wél een bezienswaardigheid.

De tocht vervolgd door de wijnstreek waar de Corbieres vandaan komt (heeerlijke wijn!) en het Catalaanse Rousillon. Hier is Europa's oudste mens gevonden, 400.000 jaar oud! Nou oma, dan heb je nog wat jaartjes te gaan wil je dat evenaren!

Met de Col d' Extrème worden de Pyreneeën ingeluid, het eerste echt heuveltje doet zijn naam geen eer aan en de beklimming is een peulenschil.

Verder vervolgd de tocht door een adembenemend landschap van ruige bergen, kalkrotsen en witte rotsen waarover water klettert. Waanzinnig mooi. Ik adviseer ook iedereen eens rond Beziers een overnachting te boeken en de volgende dag binnendoor door de Pyreneeën te trekken. Ik heb nog wel een route beschikbaar :-)

Vanavond om 20.00 uur ben ik aangekomen op de camping. Ik heb weer eens mijn waslijn laten hangen op de vorige camping dus nu hangt alles aan de scheerlijntjes van m'n tent te drogen. Nu maar hopen dat ik die niet vergeet, maar anders kan ik nog altijd de remkabel van m'n fiets trekken.

Tot morgen, maar dan vanuit Spanje.

De rit van Lézan naar Vias (Cap D'Agde) aan de Middellandse zee.

Eenmaal de heuvels uit kwam het besef dat ik toch wel al een heel eind gefietst heb. Een ongelooflijke kick dat ik met die twee spillebeentjes in het zuiden van Frankrijk ben beland. Niet eens met 1pk op de trappers, al kom ik inmiddels wel een beetje in de buurt volgens mij.

Een leuke route, bijna de hele dag langs of in de directe omgeving van rivier L' Hérault. Vanaf de plek waar de rivier als stroompje over grote witte rotsen klettert tot aan de plaats waar de rivier uitmond in Canal Midi, vlak voor Cap d'Agde. Overal onderweg zwommen mensen of speelden kinderen aan de waterkant en in leuke plaatsjes als St. Guilhem waren verschillende winkeltjes open. Erg gezellig!

Alleen het laatste stukje was een beetje saai. Van Bessan naar Vias is één rechte weg en erg druk met verkeer.

Nu sta ik op een camping aan het strand. Niet zo'n slimme keuze volgens mij. Ik lig nu tussen de harde muziek van de Bar strip en dronken, luidruchtige jeugd die op de camping een feestje bouwen. Ach, geef ze eens ongelijk, al verlang ik diep in m'n hart alweer naar die stille, verlaten campings in het binnenland.

Totale afstand 135km.

1,5 liter cola, 4 liter water en 0,5 liter sinasappelsap. En geloof het of niet, nog steeds een beetje dorstig!

Nog een leuk feitje, de camping hier kost 21 EUR. per nacht, die van gisteren 6,50 EUR.

Marnix

Vandaag ging de rit van Lagogne via Les Vans naar Lézan. De grote afdaling waar de hoogvlakte ineens splijt en een diep dal vol watervallen verschijnt. De warmte stijgt je tegemoet . Dit is de poort naar het warme zuiden.

Bijna 23km lang naar beneden zoeven, af en toe slippen om niet uit de bocht te vliegen, er is hier geen vangrail.

Beneden was het 42 graden in de zon, boven het asfalt op de fiets. Stond ik 's morgens nog te rillen. Nu zweet ik me het ongans! Weer een nat kloffie aan op de fiets, alleen nu van het zweet.

Morgen trek ik verder, richting de Middellandse zee.

Welterusten vanuit een warme, broeierige tent.

Marnix

PS. sinds vanmiddag voor het eerst de wind niet meer tegen! Eindelijk na 9 dagen!

Vandaag ging de tocht van Ambert, via La Chaise-Dieu, Le Puy over de Cevennes naar Langogne. De rit bedroeg 153km. Het grote klimmen is na la Chaise-Dieu 1100m, solignac 800m, St. Martin de fugères 1000m en het hoogste punt St. Paul-de-Tartas 1245m op 1 colletje van 1000m voorbij.

Die laatste pak ik morgen.

Vandaag was fysiek toch echt zwaarder dan gisteren, misschien was het gisteren de hoop die sprak.

Maar het was ook de mooiste rit tot nu toe. Polignac heeft een fantastisch kasteel boven op een rots, en Le Puy moet je gezien hebben met haar kapel bovenop een rotskegel, loodrecht omhoog en daarnaast nog zo'n kegel met een gigantisch roze Mariabeeld dat over de stad heen kijkt! Overweldigend!

Net buiten Le Puy begint een onverhard fietspad over een oude spoorwegbedding met een stuk of 5 tunnels, sommigen van wel anderhalve kilometer lang. Wat een unieke ervaring om daar doorheen te fietsen.

Op dat traject kwam ik de eerste fietsers tegen die dezelfde route doen. Leuk om even elkaars ervaringen uit te wisselen.

 Het laatste deel van de tocht ging over de Cevennes, deze hoogvlakte op het centraal massief is vergeven van de mooiste vergezichten. Hier is de Loire maar een paar meter breed.

Vanavond kwam ik om 20.00 aan op een camping aan het meer van Naussac bij Langogne. Dit meer ligt op bijna 1000m hoogte. Het was hier vanavond maar 14 graden en het waait  er erg hard. Ik hoop maar dat m'n was niet van de lijn af wappert.

Bij aankomst wilde ik reserveren voor het restaurant maar helaas kon dat niet meer. De hele tent zat vol. Maar omdat er niets anders in de buurt zit, heeft de dame gevraagd of ik dan misschien op het terras wilde plaatsnemen. Dat vond ik best, ik wilde graag wat eten. Na mijn voorgerecht kreeg ik een enorm bord met kippenvlees en krieltjes die waren gebakken in het vet uit de kip. Heerlijk was het en wat een service! Waar zijn die norse Fransen die je afsnouwen als je wat bij ze besteld en je vreten op tafel smijten? Fransen, het zijn net Duitsers!

Morgen slaap ik uit. Ik wil dat de was droog is voordat ik verder ga. Vanmorgen heb ik een natte broek en natte sokken aangetrokken en na mijn dienstplicht had ik mijzelf voorgenomen zoiets nooit meer te doen. Ik zal toch niet aan het begin van een midlifecrisis staan, dat ik van die rare dingen ga doen?

Vanavond heb ik me afgedroogd met een t-shirt!

Ik ga snurken, de groeten.

Marnix

Vandaag ging de tocht van Pouilly sous Charlieu (je hebt hier meerdere Pouilly's in de buurt) via Roanne over 3 heuvels van 900m naar Ambert.

Dit was tot nu toe fysiek maar ook mentaal de zwaarste dag. Voor de eerste beklimming zat ik er al helemaal doorheen. De man met de hamer kwam na 30km al, in de buurt van Renaison een ongelooflijke lel geven. De man met de hamer is natuurlijk iets mentaals dus ben ik in Renaison bij een supermarkt gestopt en heb daar van alles gekocht om het moraal weer op vijzelen.

Marsepein, yoghurtdrank, fruityoghurt, energierepen en een zakje met hele kleine, harde geitenkaasjes. Zo klein als een vingerhoedje, en die waren me een partij lekker. Juist, waren, want nu zijn ze op.

Na een kilometer of 5 van de 17km lange beklimming kwam ik erachter dat ik een afslag gemist had, toevallig net bij een stuw. Om in de buurt van de route te komen ben ik toen met de fiets eerst een redelijk lange trap afgegaan en de stuw over gefietst maar toen moest ik nog zo'n 200 meter hemelsbreed naar de weg. Alleen liep over die afstand geen pad. Ik had geen keus, ik kon toch ook niet meer die trap op met de fiets. Dus ben ik dwars door het bos gaan lopen, nou eigenlijk meer sjouwen. Want naast dat ik 200m opzij moest, ging de berg ook nog eens 200m naar beneden. Dat kan niet in een rechte lijn worden afgelegd en dus liep ik zigzaggend door een woud met omgevallen bomen, afgebroken takken en heel veel van die smerige bramenstruiken die zo lekker je enkels opentrekken, mij een weg te banen, terug naar de route.

Na de eerste beklimming kwam ik wederom een supermarktje tegen. Daar kocht ik een pak met van die heerlijk kleffe, vierkante custardcakejes. Alle 6 gingen ze achter elkaar naar binnen met direct een colaatje er achteraan. Zo, nu had die man met de hamer een klets terug gekregen! De rest van de trip verliep voorspoedig met prachtige vergezichten na venijnige klimmetjes en met bloedsnelle afdalingen.

Ik sta nu, na 135km op een camping in Ambert. Daar heb ik de truc ontdekt om onder de kosten voor elektra uit te komen. Normaal kost elektra me 3,50 euro en ik gebruik het een kwartiertje om mijn iPhone op te laden. Ik heb nu het stopcontact voor scheerapparaten gebruikt, dat scheelt weer dus en heb ik om dit te vieren maar een tweede wijntje genomen.

Het eten is ook iedere keer een feest. Ik begrijp maar weinig van de menukaart en al helemaal niets meer als ze ook nog eens vragen gaan stellen. Ik bestel dan maar gewoon iets en zie wel wat ik krijg. Zo is ook het eten een groot avontuur!

Helaas regent het weer vanavond, en nu net al mijn fietskleding nat is. Ik hoop maar dat morgen de zon schijnt en dat het nog even een uurtje krijgt om te drogen.

De hartelijke groeten van een twijfelaar,  of hij nog een derde wijntje neemt.

Marnix

Vandaag in alle vroegte opgestaan maar desondanks laat vertrokken. Eerst heb ik maar eens de "kersensap" van m'n tent afgeschrobd, dat ding zag er aan de onderkant niet uit. Als ik die zon zou opvouwen dan zou ik de hele tent ermee onder smeren. 

Rond 9.00uur dan toch op pad. Helaas zonder waslijn, die hangt nog strak gespannen tussen de boom en het hek. 

Buurman Jos uit Muiden, als je deze weblog leest, zou je dan aub de waslijn willen losmaken? Je mag m weggooien hoor, ik heb zojuist een nieuwe gekocht haha.

Overigens was je wijntje gisteravond heerlijk en nogmaals dank voor jullie gastvrijheid!

De tocht ging vandaar zo'n 10km door de wijnvelden naar Chagny en vandaar 10km langs een kanaal. Na een korte doorsteek vervolgde de route over een prachtig fietspad over een oude spoorwegbedding tot aan Cluny.

Onderweg reed ik bijna over een slang heen. Pas toen ik het dier rakelings passeerde zag ik dat het een slang was. Ik dacht dat het beest dood was maar wilde het wel even op de foto. Maar voordat ik mijn fiets af was en de camera had gepakt, was het dier 'm al gevlogen. 

Net aangekomen in Cluny gaven de weergoden een toegift op de eerste paar dagen en brak hevig noodweer los. Na een kwartier geschuild te hebben onder een Markies van een hostellerie, zag ik dat er aan de overkant van de weg een biologische bakker zat. Omdat ik toch moest schuilen besloot ik daar maar een broodje te halen. De bakkerij bleek in een restaurant te zitten waar ze 5 verschillende 'plates' serveerden. Aangezien mijn Frans zich beperkt tot woorden als douche, cadeau en toilet en legio 'foute' woorden, heb ik maar gewoon het bovenste gerecht gekozen. Dit bleek een heerlijke rundvleesschotel met een puree van broccoli, couscous en salade. Wat een leuke tent. Fantastische bediening die alles wilde weten over mijn fietstocht en een kok die met een extra lepeltje jus aankwam zetten. Daar krijg je kracht van, gebaarde hij. 

Tijdens het eten werd ik getrakteerd op  wat een scène uit Ron's honeymoon quiz zou kunnen zijn, de harde wind blies twee enorme parasols tegelijkertijd de lucht in en het was even spannend welke de ober zou opvangen voor 500 gulden, helaas hij miste beide dus voor hem geen volgende ronde.

Na het toetje en 2 koppen koffie werd het dan toch nog droog en ben ik weer snel op pad gegaan. In Cluny stonden de straten blank, de riolering kon de grote hoeveelheid water niet aan.

Cluny is overigens ook de plaats waar ik op de helft van mijn tocht ben aankomen. Vanaf hier is het aftellen geblazen.

De route vervolgde nu met een stevige klim het dal uit richting Le Puy over het Centraal Massief. Dus na Cluny, na 98 km om precies te zijn, begon het klimwerk van de dag. De afgelopen 50 km waren zwaar met constant van die venijnige klimmetjes. Maar goed, dat hoort erbij. Overigens was het ook best een beetje spannend, want als je bovenop een berg fietst en het onweert boven je hoofd dan komt dat onweer wel erg dichtbij.

Ik sta nu op een camping municipal in Pouilly, vlakbij Roanne. Na 152km vind ik het wel genoeg geweest voor vandaag.

De groeten en welterusten,

Marnix

Het is gelukkig rustig gebleven vannacht. Pak van m'n hart!

Vandaag na een karig ontbijt van een half stokbroodje met jam en 10cl vruchtensap met max 3% echte vruchtensap uit concentraat weer op pad. Nu voor de verandering in mooi, droog en zonnig weer. Dit is het fietsen waarvoor ik gegaan ben! Prachtige vlakke fietspaden langs kanaaltjes en de rivier de Saône. Zacht glooiende wegen door kleine dorpjes die er in de zon ineens een stuk fraaier uitzien dan die in de troosteloze regen van de afgelopen dagen. Misschien nog een beetje teveel wind maar een kniesoor die daar op let. Zoevend en zachtjes neuriënd zoefden de kilometers aan me voorbij, op weg naar Beaune.

Om 17.00 uur en 130km verder reed ik Beaune binnen, het hart van de Bourgondische wijn. Wel wat voor mij zou je denken. Maar helaas was het spitsuur en met een noodgang scheurden de forensen aan alle kanten  vlak langs me heen. Red je vege lijf Nebbeling! En met dezelfde blijdschap als ik Beaune inreed, fietste ik met een bloedgang de wijngaarden in richting de idyllische plaatsen Pommard en Volnay, bekend van de duurdere wijnen. Een prachtig fietspad met als eindbestemming van de dag een camping, bovenop een heuvel in Mersault. 

Onervaren als ik ben, zet ik net mijn tent op onder een wilde kers. Alles zit nu onder de rode kersensap bah!

De boom is wel weer handig voor het waslijntje en met een beetje geluk is mijn was straks nog droog.

Voor 19 euro zit ik te genieten van een heerlijk salade met geitenkaas, een boeuf bourgougnon (weet niet of ik het goed schrijf) en een kaasplankje na. Met een glaasje wijn van het huis en een geweldig uizicht over het dal.

Connor en Quinty, deze camping heeft een zwembad met glijbaan. Zullen we hier maar eens naar toe gaan met z'n allen?

Ik ga zo nog ff kletsen met de buren, misschien kan ik ze nog een wijntje aftroggelen :-)

Nee hoor, aardige mensen! Leuk om weer eens Nederlands te praten (na 5 dagen mis ik dat al, ben ook een echte Hollander hè?!)

145 km gefietst vandaag met een gemiddelde van 20 km/uur. Om 8.30 uur vertrokken en om 18.00 uur gestopt. 

Een ander leuk weetje;

3,4 liter water, 2 blikjes cola, 4 pakjes ananassap (0,2cl) en 800ml yoghurtdrank en 1 wijntje gedronken en nog steeds dorstig. Tja, het was ook warm, rond de 36gr in de zon, boven het asfalt.

Groeten,

Marnix

De batterij van de i-phone is leeg dus vandaag zal ik (Jackie)een kort verslag maken van deze dag.

Marnix heeft vanochtend snel de tent en spullen weer ingepakt en is vertrokken voor de volgende etappe.

Wederom een dag van tegen wind, slagregens en onweer. De regen is vaak zo erg dat Marnix bij een afdaling zijn ogen haast niet open kan houden omdat de regen dan zo zeer doet, de fietsbril kan hij ook niet ophouden omdat hij dan door het beslaan en de regen niets ziet, een zwembril zou voor dit soort dagen misschien nog een oplossing zijn, maar die heeft hij natuurlijk niet bij zich.

Normaal stuurt Marnix mij iedere morgen als hij vertrekt een sms-je. Vandaag niet. Vreemd dacht ik, maar ik ging er vanuit dat de telefoon misschien leeg zou zijn, dus heb ik de gehele dag geduldig gewacht op een berichtje. Het berichtje kwam pas om 19.45, maar nog geen verklaring voor het ontbreken van sms contact deze dag. Die verklaring kreeg ik net pas per telefoon. Marnix heeft op de camping overnacht en zijn telefoon vannacht in een een klein binnenvakje van de tent gedaan. Nou, je snapt het waarschijnlijk al. Hij heeft vanochtend in alle haast zijn tent ingepakt en de telefoon in dat vakje laten zitten. De rest van de dag had hij niet veel zin om die tent weer uit te pakken, in de regen, en de telefoon eruit te halen. 

Ook deze dag lagen de B & B's, hotels of campings niet voor het oprapen. Vele waren gesloten of onvindbaar. Uiteindelijk heeft Marnix na 189 km fietsen een chambre d'hotel gevonden in het plaatsje Domremy-la-Pucelle vlak bij de plaats Neufchâteau.

Gelukkig ook nog een leuk restaurant waar hij voor 18 euro een prima maaltijd van paté, vis met verse groente en een stuk taart toe, gegeten heeft.

Tot morgen. Hopelijk wordt het weer dan iets beter en is zijn telefoon weer opgeladen zodat hij zelf een stukje kan schrijven.

Groet,

Jackie

Vandaag om 9.00 uur in de regen vertrokken voor mijn tocht door de Belgische Ardennen. Af en toe kwam de zon door en werd het direct 21 graden maar als het regende dan liep de temperatuur terug naar zo'n 12. Het was dus steeds regenjas aan, regenjas uit. Bij erg fikse buien (het heeft zelfs gehageld) toch maar even geschuild. Maar als je niet fietst en het is maar een graad of 12 koel je snel af. Had ik gisteren nu toch maar een nieuw jasje gekocht. Alleen een bezweet t-shirt en een plastic regenjasje houden je bij deze extremen niet warm en af en toe zat ik dan ook zieligjes te bibberen haha.

Op dit deel van het traject zijn geen winkels. Tot ongeveer een uur of twee heb ik geleefd op wat druivensuiker en een evergreen. Dat is niet voldoende als je de hele dag bergje op en bergje af fietst. Ik ben dan ook rond twee uur van mijn route afgeweken op zoek naar een bakker. 2 heuvels verder heb ik er een gevonden waar ze heerlijk belegde stokbroden verkochten. Ik heb m doormidden laten snijden omdat het teveel was in één keer, maar het heeft niet lang geduurd voordat ik beide delen had verorberd!

Bij Florenville de eerste supermarkt van de dag. Daar kocht ik een couscous salade (Rachid, als jij ze ook zo lekker maakt, mag je me heel snel uitnodigen voor een etentje) en wat yoghurt, een paar pakjes appelsientje en een paar Evergreen-achtige koeken.

Eenmaal buiten hoosde het weer van de regen inclusief donderslagen en bliksem. Echt geen weer om in verder te fietsen. Na zeker een uur schuilen, ben ik toch maar gaan fietsen. Ik moet toch aan mijn kilometers komen.

Na een tijdje werd het dan toch droog, de zon kwam erbij en tot op de camping is het gelukkig droog geweest.

Snel de tent opgezet, een pizza in het dorp gehaald, gedoucht en de kleding gewassen (die aan een zelf gespannen lijntje in het washok hangt te drogen) en naar m'n bedje.

Tot morgen,

Vermoeide maar voldane groeten uit Montmédy.

Vertrokken om 9.00

Aankomst camping 20.00

Totaal gefietst 134 km

Gemiddelde snelheid (tijdens beweging, stilstand niet meegerekend) 17,9 km/uur

Marnix

Helaas lukt het momenteel niet om de mail van Marnix te ontvangen.

Het was in ieder geval heeeeel nat en stormachtig vandaag. Misschien dat ik morgen meer nieuws heb.

Groet,

Jackie

Na een onrustige nacht en al om 4.30 gewekt door de plaatselijke haan. Ben ik na een prima ontbijt van door de gastvrouw zelf gebakken brood, zelf gemaakte kaas en zelf geraapte eieren (ik heb me laten vertellen dat ze erop geoefend heeft, maar het is ze nog niet gelukt ze zelf te leggen) om 8.30 uur vertrokken richting Diest. Al snel kwam ik erachter dat de 'rits' van mijn kaarthouder verdwenen was. Daardoor viel steeds bijna mijn kaart eruit. Een nieuwe kaarthouder is vrij kostbaar dus bedacht ik dat een klem waarmee je verpakkingen kunt hersluiten misschien een goed alternatief voor de 'rits' zou zijn. Op zoek naar de Blokker dus!

Na het halve centrum te hebben doorkruist, fiets ik zowaar tegen de Blokker aan. Bij de Blokker heb ik handdoekhaakjes gekocht, die het lusje van de handdoek vervangen. 6 verschillende kleurtjes in 1 verpakking. Voor 1,29 was ik klaar en ik kan nog variëren ook!

Net buiten Diest werd de temperatuur zo aangenaam dat ik mijn jas uit kon doen. De jas heb ik opgevouwen en onder een riem van een fietstas gepropt. Uiteindelijk niet zo'n formidabel idee want na een kilometer of 40 was ik ineens de jas kwijt. Ik ben maar niet meer teruggegaan.

Onderweg nog even een dagverse salade en een week oude zak krentenbollen bij de Lidl gehaald en mijn tocht richting Namen voortgezet.

Namen of Namur, is vast een mooie stad maar niet voor met de fiets. Het autoverkeer is erg druk en men rijdt de vouwen uit je broek. Snel eruit dus maar en door naar Dinant.

Het fietspad naar Dinant is waanzinnig slecht. Kilometers kasseien waarop je de vullingen uit je kiezen trilt en waar er geen kasseien lagen werd aan het pad gewerkt of was het onverhard. Het was dan ook hier, waar ik met zicht op Dinant voor het eerst in ruim 8000km een lekke band opliep.

De binnenband heb ik gewisseld en de lekke ligt nu op mijn knie te drogen voordat de plakker erop kan.

In Dinant een heerlijk 30cm pizza voor  maar 9 euro genuttigd. In een restaurant met bediening. Die vent gaat nooit rijk worden.

Momenteel bevind ik mij in Furfooz, zo' n 11km ten zuiden van Dinant. Alle kamers van de B&B zaten vol en er was alleen nog een appartement vrij. 75 euro per nacht. Kijk die dame heeft het slimmer bekeken. Zij wordt slapend rijk!

Speciaal voor mijn letterlijk én figuurlijk grote vriend Hans Metselaar nog even de cijfers; Vertrokken 8.30 uur Aankomst B&B om 20.00 uur Totaal gereden 145km

Groeten uit Furfooz.

Marnix

16 juni 2011

Vandaag in de regen om 18.15 gestart vanuit Eindhoven. Gelukkig werd het al snel droog en in Dommelen bij Valkenswaard kon het regenjasje alweer uit. De route was hier deels onverhard en met die regen op de zanderige bodem ontstonden ware modderpoelen waardoor het lastig fietsen is. Regelmatig zakte mijn banden tot aan de velg in de slijk.

In België werden de fietspaden gelukkig een stuk beter. Maar de harde wind weerhield mij ervan even lekker tempo te maken.

Een tegenvaller was dat de Bed and Breakfast (B&B) die op de kaart wordt aangegeven niet bestaat. De 2de B&B die ik bezocht zat vol. Gelukkig had nr. 3 nog wel een kamer vrij!

Na 70km in 4 uur (dat schiet niet op :-)) eindelijk een slaapplaats.

Vannacht overnacht ik in 't Kasteeltje, een ijsboerderij met gastenkamers

(www.tkasteeltje.com) waar ik ontvangen ben met een heerlijk glas ijskoude geitenmelk!

Morgen om 7.30 ontbijt en dan weer op pad. Tot morgen en voor nu,

De groeten uit Beverlo

Marnix

Nog 2 nachtjes in mijn warme, vertrouwde bedje en dan is het toch echt zover. De puntjes worden nu op de i gezet met een laatste controle van mijn bepakking. Voor de liefhebbers volgt hieronder de lijst.

Het totale gewicht van de bepakking bedraagt 16kg, incl. volle bidons ga ik dus iedere dag op stap met 17,5kg bagage. 

Lijst;

Vandaag stond de rit Maarssen - Eindhoven op de planning. Vanmorgen om 8.00 uur ben ik droog vertrokken maar eenmaal op de Straatweg in Utrecht mocht het regenjasje al aan. Bah, de eerste 45km heeft het alleen maar geregend.

Gelukkig werd het net voor Beesd droog en kon ik snel een plaatje van de Linge schieten.

Na Den Bosch kwam ook nog eens de zon erbij en vanaf dat moment was het weer volop genieten.

Nadat ik in Eindhoven het startpunt van de officiele route passeerde, ben ik nog een klein stukje doorgefietst. Uiteindelijk tot aan het Van der Valk Hotel aan de A67. Dat is makkelijk bereikbaar en als Jackie mij de 16de wegbrengt, kunnen we daar nog even wat eten voordat ik de tocht voortzet.

Afstand: 136km

Een beetje apart is het wel. Het routeboekje heet "Van Amsterdam naar Barcelona" maar in werkelijkheid staat alleen de route van Eindhoven naar Sant Feliu de Guixois beschreven. Vanaf Gerona kan de route naar Andalusië worden vervolgd. Wil je naar Barcelona dan stopt de fietsroute dus aan de kust in Sant Feliu de Guixois. Vanaf hier adviseert de schrijver de boot of de trein naar Barcelona te nemen. De kustweg acht hij te gevaarlijk om te fietsen. Maar ja, met de boot of de trein, da's geen fietsen natuurlijk. Daarom heb ik besloten, maar ook omwille de tijd, mijn tocht te eindigen op het vliegveld van Gerona.

De hele route vanaf Maarssen tot het vliegveld in Gerona beslaat volgens de gps 1859km. In werkelijkheid zal dit iets afwijken en verwacht ik rond de 1900 km uit te komen. Morgen, zondag 5 juni, fiets ik alvast het eerste deel van Maarssen naar Eindhoven. De eerste 125km zit er dan al op.

Op 16 juni word ik na werktijd rond 17.00 uur met de auto weggebracht en gedropt in Eindhoven en mag ik werkelijk van start. Vanaf dat moment is er van smokkelen geen sprake meer. Als het me lukt op 16 juni voor het donker nog 100 km te fietsen, mag ik me in de 14 dagen daarna beperken tot 120 km per dag om op 30 juni nabij het vliegveld van Gerona te eindigen voor mijn laatste overnachting.

Op 1 juli om 11.00 uur vertrekt mijn vliegtuig, terug naar Eindhoven.

Nu ome Klaas al gestaag vordert in zijn tocht naar Rome (http://saagstree.blogeiland.nl) begint het bij mij nu ook te kriebelen. Ik heb er zin in!

Meer informatie over de route kan je vinden op (http://www.cyclingeurope.nl/barcelona). Daar staat o.a. een uitgebreide beschrijving en een overzichtskaart van de route.